मन मावळले गाव

काटा शिरताच थबकली पाउले
कोवळी जाणीव अनवाणी पायास
दूर डोंगरापार धुरलोट उठले
मार्गास लागण्या पडती सायास

कोरडे ओठे सर्पाळ जीभा
मुक्ती दूरस्थ त्राण सरले
सुकले वृक्ष कोवळा गाभा
कोरड्या मातीत बीज पुरले

पदरात माया वस्त्रांची निशाने
कोसळले वासे गवत पसरले
मुक्या मनाचे हृदयी गाणे
तडाग विरुनी कमलदल हलले

बंद राउळे तांडव सभोवाती
उन्हाळ फुफाट्यात तांडे मार्गस्थ
कळपाने सारी सरणे चालती
मेल्या मनाची शरीरे अस्वस्थ

वळसा डोंगराला शरीरे गळतात
वासरांचे रेकणे बैलास फेस
गाभण गाया दुबार चालतात
धुळीच्या लोटात हरवली वेस

विजयकुमार.........

२५.११.२००९, मुंबई